على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )
3675
فرهنگ نفيسى ( فارسى )
نجارة ( naj rat ) ا . ع . درودگرى . نجارة ( noj rat ) ا . ع . تراشهء چوب . نجارى ( naj r ) ص . ع . ابل نجارى : شتران تشنه . نجارى ( najj ri ) ا . پ . مأخوذ از تازى - درودگرى . نجاسة ( naj sat ) م . ع . نجس نجسا و نجسا و نجاسة . ر . نجس ( najas ) و ( najs ) . نجاست ( naj sat ) ا . پ . مأخوذ از تازى - پليدى و ناپاكى . و فضله انسان و ديگر حيوانات غير از ستور . نجاش ( nej c ) ا . ع . دوالى كه در ميان دو چرم گذاشته آن را بدوزند . نجاش ( najj c ) ا . ع . صياد و شكارچى . نجاشة ( nej cat ) م . ع . نجش فى السير نجشا و نجاشة ( از باب نصر ) : شتاب رفت . نجاشى ( najaciyy ) ا . ع . آنكه مىرماند شكار را تا بسوى شكارچى رود . نجاشى ( naj ciyy ) و ( naj ci ) و ( nej ciyy ) ا . ع . لقب پادشاه حبشه . نجاع ( noj ' ) ص . ع . شجاع نجاع : از اتباع شجاع است . نجاف ( nej f ) ا . ع . جامهء پشمين كه مدرعة نيز گويند . و پاشنه در و آنچه در پيش در باشد از آستانه بالايبن و آستانه در . و نجاف التيس : دوالى است كه ما بين قضيب و شكم تكه بندند تا گشنى كردن نتواند و يا آنكه قضيب آن را با پاى وى و يا با پشت آن ببندند . نجاف ( nej f ) ع . ج . نجف . و ج . نجفة . نجاف ( nej f ) م . ع . نجف التيس نجافا ( از باب ضرب ) : نجاف بست بر تكه . نجال ( nej l ) ع . ج . نجل . و ج . انجل . نجام ( nej m ) ا . ع . نام رود بارى . و موضعى . نجام ( najj m ) ا . ع . آنكه مىشناسد وقت و گردش ستارگان را . نجامة ( nej mat ) ا . ع . علم و معرفت گردش ستارگان . نجاوة ( naj vat ) ا . ع . گشادگى . يق : بيننا نجاوة من الارض اى سعة . نجائب ( naj 'eb ) ع . ج . نجيب . و ج . نجيبة . نجائب ( naj 'eb ) ا . ع . نجائب القرآن : افضلتر و خالصترين آن . نجاية ( naj yat ) م . ع . نجا نجوا و نجاية . ر . نجو . نجائث ( naj 'es ) ع . ج . نجيثة . نجب ( najb ) ا . ع . جوانمرد كريم . و نام موضعى . نجب ( najb ) م . ع . نجب الشجر نجبا ( از باب ضرب و نصر ) : باز كرد پوست آن درخت را . و نجبته النملة نجبا : گزيد آن را مورچه . نجب ( najab ) ا . ع . پوست درخت و پوست بيخ درخت و پوست درخت درشت . و نام دو وادى . و ذو نجب : نام وادى مر محارب را و آن را روزيست . نجب ( najab ) ا . پ . ماخوذ از تازى - پوست هر گياهى و پوست سليخه . نجب ( nojob ) ع . ج . نجيب . نجبا ( nojab ) ا . پ . مأخوذ از تازى - مردمان نجيب و اصيل و بزركزاده و گرامى گوهر . نجباء ( nojab ' ) ع . ج . نجيب . نجبة ( najbat ) ا . ع . يكبار گزيدگى مورچه . نجبة ( nojabat ) ص . ع . نجيب و گرامى گوهر . يقال : هو نجبة القوم : اى هو النجيب منهم . نجبى ( najabiyy ) ص . ع . سقاء نجبى : مشك پيراسته شدهء با پوست درخت و يا با پوست تنه طلح . نجث ( najs ) م . ع . نجث عنه نجثا ( از باب نصر ) : باز كاويد و تفتيش كرد از آن . و نجث القوم : بر بدى و گمراهى ورغلانيد آن گروه را و فرياد خواست نزد ايشان . نجث ( nojs ) و ( nojos ) ا . ع . زره . و غلاف دل . و سراى مرد . ج : انجاث . نجث ( najes ) ص . ع . بازكاونده و جوينده . نجح ( najh ) م . ع . نجحت الحاجة نجحا ( از باب فتح ) : برآورده شد حاجت آن . و نجح امره : برآمده شد كار او و آسان گرديد . و نجح نجحا و نجاحا ( نيز از باب فتح ) : پيروز شد . نجح ( nojh ) ا . ع . پيروزى . نجخ ( najx ) م . ع . نجخ نجخا ( از باب فتح ) : نازيد و فخر كرد . و نجخ القوم : برانگيخته شدند آن گروه براى فتنه و جز آن . و نيز نجخ : چاه كندن و دفع كردن سيل را به طرف وادى و ريخته شدن آن در ميان آب . و سرفه كردن . نجد ( najd ) ا . ع . زمين بلند . ج : انجد و نجود و انجاد و نجاد . و جج : انجدة و نجد . و قولهم : فلان طلاع انجد و طلاع انجدة و طلاع نجاد . ر . طلاع . و راه روشن . و آنچه بدان خانه را بيارايند از